ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

το κείμενο του εισαγγελέα οικονόμου

Παρέμβαση εισαγγελέα για το Παλιό Κυλικείο.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ.

Το Παλιό Κυλικείο του Πανεπιστημίου Αιγαίου τελεί υπό κατάληψη από τον Φεβρουάριο του 2009, δηλαδή σχεδόν 4 μήνες.. Όπως έχει αναφερθεί και σε παλαιότερα κείμενά μας, οι λόγοι που οδήγησαν σε αυτήν την κίνηση ήταν και παραμένουν τα προβλήματα στο χώρο του Πανεπιστημίου και τα κοινωνικά ζητήματα που θα έπρεπε να το απασχολούν, ως ζωντανό κομμάτι της κοινωνίας.

Ως απάντηση σε αυτά καταλάβαμε το Παλιό Κυλικείο, ένα ως τότε άδειο και ανεκμετάλλευτο κτίριο, και το μετατρέψαμε σε έναν ελεύθερο χώρο με κοινωνικό χαρακτήρα. Η λειτουργία του χώρου συνδιαμορφώνεται ομόφωνα με ανοιχτές συνελεύσεις και συζητήσεις των ατόμων που συμμετέχουν στην κατάληψη, με βάση:

• Τον ελεύθερο και κοινωνικό χαρακτήρα του χώρου
• Την αντιεμπορευματική του λειτουργία
• Την αυτοοργάνωση, αυτοδιαχείριση και την αλληλεγγύη
• Τον αντιιεραρχικό χαρακτήρα
• Tη συλλογικότητα ως κινητήρια δημιουργική δύναμη

Στην κατάληψη του Παλιού Κυλικείου γίνονται δωρεάν μαθήματα (ελληνικής γλώσσας για μετανάστες, ζωγραφικής, ξένων γλωσσών, ζογκλερικών, θεάτρου) και δημιουργικές δράσεις (όπως χαριστικό-ανταλλακτικό παζάρι, αντιρατσιστικό φεστιβάλ κτλ) εστιάζοντας σε κοινωνικά προβλήματα που εμάς μας αφορούν άμεσα.

Τέτοιες κινήσεις συλλογικοτήτων, απελευθερωμένων από κερδοσκοπικές τακτικές κι αντίθετων σε όποια μορφή ελεγχόμενης και προκαθορισμένης καθημερινότητας, είναι λογικό να αντιμετωπίζονται με ψευδή επιχειρηματολογία από τις εκάστοτε αρχές. Έτσι, την «παραγγελιά» του εισαγγελέα Σανιδά για έλεγχο των καταλήψεων κι έξωση των καταληψιών φαίνεται τώρα να ακολουθεί κι ο εισαγγελέας Ρόδου Οικονόμου κάνοντας αναφορά στον κοσμήτορα του Πανεπιστημίου κι αναφέροντας «υπόνοιες» κι ανακρίβειες, θέτοντας ξεκάθαρα την άποψη του, υπέρ της άρσης του Πανεπιστημιακού ασύλου.

Καταρχήν οι ισχυρισμοί για φιλοξενία άστεγων αλλοδαπών, παράνομων στη χώρα είναι αναληθείς. Παρόλα αυτά εμείς δεν διακρίνουμε τους ανθρώπους σε παράνομους ή νόμιμους, ειδικά όταν πρόκειται για μετανάστες που όλοι γνωρίζουμε τις συνθήκες διαβίωσης τους και την άθλια αντιμετώπιση τους από τους “αρμόδιους”. Είμαστε όλοι μετανάστες.

Ως ελεύθερος κοινωνικός χώρος στον οποίο λειτουργούν μαθήματα, καφενείο κτλ, κι εφόσον ο χώρος είναι ανοιχτός για όσους επιθυμούν να εκφραστούν δημιουργικά είναι αυτονόητο να προσέρχονται σε αυτόν άτομα κάθε ηλικίας. Και που είναι το παράλογο σε αυτό; Παράλογο είναι κάποιοι να επιθυμούν να ελέγχουν και να χαλιναγωγούν το “περιεχόμενο” των συνομιλιών μας. Αυτοί οι όροι φυλακής μόνο στα αυταρχικά καθεστώτα συμβαίνουν ή μήπως και στα πιο «δημοκρατικά»; Κάτι τέτοιες νοοτροπίες είναι που συχωρούν δολοφόνους 15χρονων παιδιών και χαρακτηρίζουν μία κοινωνική εξέγερση όπως αυτήν του Δεκέμβρη ως “έκτροπα”, αθωώνοντας ουσιαστικά το έγκλημα. Τέτοιες είναι και οι νοοτροπίες που παραβλέπουν τα πραγματικά προβλήματα αυτής της κοινωνίας (την ανεργία, την φτώχεια, την εμπορευματοποίηση κάθε πτυχής της ζωής και της εκπαίδευσης, την απουσία οραμάτων) συντηρώντας την κοινωνική ανισότητα. Αφήνοντας προκλητικά ατιμώρητα τα πραγματικά έκτροπα που έχουν συσσωρευτεί χρόνια τώρα: όσους καθημερινά ληστεύουν νόμιμα τον κοινωνικό πλούτο και λυμαίνονται τις ζωές όλων μας, από την συστηματική παραβατικότητα των κυβερνήσεων, του κράτους και των μηχανισμών του, από τη διαφθορά, την καταστολή και τα σκάνδαλα που βγήκαν στο φως (Siemens, Βατοπαίδι, Ζαχόπουλος). Στη συνέχεια, τα ΜΜΕ έρχονται να καλύψουν-σκηνοθετήσουν τα γεγονότα ως μία κακογυρισμένη καθημερινή σαπουνόπερα δίνοντας ουσιαστικά «άσυλο» σε όλους αυτούς που τα δημιουργούν.

Είναι οι ίδιοι που θέλουν το Πανεπιστήμιο αλλά και όλους μας να μην έχουμε φωνή. Προσπαθούν επομένως με κάθε τρόπο να ενοχοποιήσουν το πανεπιστημιακό άσυλο χρησιμοποιώντας αναληθής δικαιολογίες. Για όλους εμάς ο σεβασμός και η προστασία του "ασύλου" και των ελευθεριών που προσδίδει, τόσο στο πανεπιστημιακό όσο και στο ευρύτερο κοινωνικό-πολιτικό φάσμα, είναι δεδομένος και αδιαπραγμάτευτος. Γιατί έχουμε ζωντανή συνείδηση και δεν ξεχνάμε. Γιατί θυμόμαστε όλους αυτούς που μόνο μέσα από το άσυλο κατάφεραν να επαναφέρουν τις αυτονόητες ελευθερίες (λόγου, έκφρασης, επιλογών, δικαιώματα) την περίοδο της χούντας προσφέροντας τις ζωές τους. Σήμερα το άσυλο δεν το "καταχρώνται" οι ελεύθερες πρωτοβουλίες και δράσεις όπως κάποιοι επιμένουν να ισχυρίζονται, αλλά όσοι υπηρετούν πολιτικά-οικονομικά συμφέροντα κι επιθυμούν την κατάργηση της δωρεάν παιδείας καθώς και των δικαιωμάτων που αυτή προσδίδει.

ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ & ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΝΩΝΟΥΝ ΤΙΣ ΙΔΑΙΤΕΡΕΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ΜΑΣ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΜΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ, ΖΩΝΤΑΝΗ & ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

AYTΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ

ΠΑΛΙΟ ΚΥΛΙΚΕΙΟ

www.paliokylikeio.blogspot.com 27/05/09

Εκλογές και... Επιλογές

"Δημοκρατία είναι όταν πέντε λύκοι κι ένα πρόβατο ψηφίζουν τι θα φάνε για βραδινό... " λέει ένα γνωμικό.

Μόνο που στην πραγματικότητα ο λύκος είναι ο ένας κι όμως έχει τη δύναμη να φάει τα πρόβατα μέσα από "δημοκρατικές" διαδικασίες. Κι αυτό γιατί τα πρόβατα αντί να συνεργαστούν με τη ράτσα τους προσπαθούν να γίνουν λύκοι. Κάνουν μια θεραπεία που περιλαμβάνει μικροπολιτικά παιχνίδια, κομματικές γραμμές, πισώπλατες μαχαιριές, γλύψιμο κι εξυπηρετήσεις προκειμένου να γίνουν έστω για μια φορά κι αυτά λύκοι. Να γίνουν κυρίαρχοι των άλλων.

Αγνοούν τον άλλον, τον δύσκολο αλλά αποτελεσματικό δρόμο: δε χρειάζεται να γίνεις κυρίαρχος των άλλων για να έχεις δύναμη - χρειάζεται να γίνεις κυρίαρχος του εαυτού σου.

Πριν από τέσσερις μέρες έγιναν φοιτητικές εκλογές. Για τους ρομαντικούς οι φοιτητές κάποια μέρα θα φτιάξουν ένα κίνημα ιδεών και θα απελευθερώσουν την κοινωνία. Αντί λοιπόν για νέους ανθρώπους που έχουν ιδέες αλλά όχι αγκυλώσεις, οράματα αλλά όχι εφιάλτες, πάθος αλλά όχι μίσος, βλέπει κανείς παιδιά να αυτεγκλωβίζονται σε μια δίνη από αυταπάτες, να διέπονται από απλό οπαδικό φανατισμό. Άνθρωποι οπισθοδρομικοί με όλη τη σημασία της λέξης. Εικοσάρηδες που δεν ψάχνουν κάτι: πιστεύουν ότι το βρήκαν κιόλας. Κι όταν οι άλλοι δε συμμερίζονται τα ευρήματά τους είναι "κολλημένοι". Για αυτούς τους ανθρώπους τα πράγματα είναι απλά: είσαι μαζί μας ή είσαι με τους άλλους. Επιλέγουν μια από τις δύο μισές αλήθειες που τους προσφέρουν στο πιάτο, τις ονομάζουν "δεξιά" κι "αριστερά" κι επιλέγουν μια σύμφωνα με όσα (τους) έμαθαν, με όσα έζησαν, με όσα φαντάζονται ότι θα ζήσουν. Δε διεκδικούν το μέλλον τους - το βασίζουν σε πατέντες του παρελθόντος. Και χωρίς να το καταλαβαίνουν το πιάνουν απ' το λαιμό και το πετάνε στον καιάδα του συστήματος.

Κι όλα αυτά συμβαίνουν μόνο σε ιδεολογικό επίπεδο. Για τις πρακτικές του λύκου δεν έχω πολλά να πω. Για τις πελατειακές σχέσεις, για τα φοιτητικά σφηνάκια, για τις συνελεύσεις - θέατρο σκιών δεν κάνω λόγο. Αυτά είναι φανερά. Αυτά όσοι θέλουν τα βλέπουν. Κι όσοι δε θέλουν να τα δουν, τα νιώθουν. Καταφεύγουν όμως στο επιχείρημα της ιδεολογίας, του καλού και του κακού, του δίκαιου και του αδίκου. Δυστυχώς όμως γι' αυτούς, πάντα βάζουν τον εαυτό τους στη θέση του καλού και του δίκαιου, ποτέ στη θέση του κακού και του αδίκου.

Στη Ρόδο η ΔΑΠ έπεσε, η ΠΑΣΠ ανέβηκε, η ΠΚΣ έπεσε, τα ΕΑΑΚ ανέβηκαν. Παρ' όλες τις αλλαγές σύντομα θα καταλάβουμε ότι δεν άλλαξε τίποτα. Γιατί εξ' ορισμού δε γινόταν να αλλάξει μέσα από αυτή την νοοτροπία και αυτές τις πρακτικές. Το ερώτημα είναι: θα κάνουμε ποτέ κάτι για να αλλάξουν τα πράγματα;

Η αλλαγή θα έρθει όταν δε θα υπάρχουν λύκοι και πρόβατα - θα υπάρχουν πλάσματα. Δε θα υπάρχουν Δαπίτες και Πασπίτες - θα υπάρχουν άνθρωποι που θα θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο και όχι το μικρόκοσμό τους. Δε θα υπάρχουν νέοι που θα σκέφτονται σαν γέροι - θα υπάρχουν γέροι που θα σκέφτονται σαν νέοι Δε θα υπάρχουν αριστεροί που θα είναι στην ουσία δεξιοί, ούτε δεξιοί που στην ουσία είναι... δεξιότεροι. Οι αναρχικοί δε θα είναι συγκεκαλυμένοι εξουσιαστές. Δε θα υπάρχουν εκλογές - θα υπάρχουν επιλογές. Γιατί αν κάτι με έμαθε το πανηγύρι της Τετάρτης είναι ότι όταν δεν υπάρχουν επιλογές κάνουμε εκλογές.

Διαδώστε το

"Πέντε μήνες μετά τα σημαδιακά γεγονότα του Δεκέμβρη και τις μαζικές συλλήψεις και διώξεις, έξι παραμένουμε αιχμάλωτοι στα νύχια του κράτους.

Πρόσφατα μάλιστα, το επονομαζόμενο «κράτος δικαίου» και οι εντολοδόχοι του αποφάσισαν την παράταση της προφυλάκισής μου θεωρώντας ότι προέχει η εξουδετέρωση του ατόμου μου, της «εγκληματικής» μου δραστηριότητας και πάνω από όλα η προστασία της κοινωνίας χαρακτηρίζοντάς με ιδιαίτερα ριψοκίνδυνο και φανατισμένο. Κοινώς με χαρακτήρισαν εχθρό της κοινωνίας. Εχθροί της κοινωνίας είναι όμως όλοι αυτοί που με βάσει την στυγνή δολοφονία του συντρόφου Αλέξη Γρηγορόπουλου προσπάθησαν να καταστείλουν το κοινωνικό φαινόμενο της βίαιης εξέγερσης του Δεκεμβρίου που επακολούθησε. Με αλόγιστη χρήση δακρυγόνων σε βαθμό βασανιστικό, ξυλοδαρμούς διαδηλωτών, εύκολες προφυλακίσεις. Ούτως ή άλλως είναι γνωστό ανά τα χρόνια ότι οι μπάτσοι, ειδικά στις πορείες αναρχικών, εξαπολύουν χημικό πόλεμο με το παραμικρό έτσι ώστε να βασανίζουν τον κόσμο. Παρόλη την άγρια καταστολή, η διάχυτη εξεγερτική βία τις μέρες και τις νύχτες του Δεκέμβρη αλλά και όσα συνεχίζουν από τότε ως τώρα δείχνουν ότι η φωτιά που άναψε δεν λέει να σβήσει. Εξάλλου η δολοφονία του Αλέξη αποτέλεσε την αιτία αλλά ταυτόχρονα και την αφορμή για το ξέσπασμα της κοινωνικής οργής.

Ιδιαίτερο ρόλο όπως πάντα ανέλαβαν και τα παπαγαλάκια των Μ.Μ.Ε. τα καθίκια οι δημοσιογράφοι με το να φτάνουν την προπαγάνδα σε όρια ξεφτίλας μιλώντας μετά την κρατική δολοφονία του Αλέξη για τις εκτεταμένες καταστροφές σε όλη την Ελλάδα και ότι η αστυνομία δεν έκανε καμία σύλληψη. Επίσης δεν θεωρώ τυχαίο το γεγονός ότι όσοι προφυλακιστήκαμε για την εξέγερση έχουμε ίδιες κατηγορίες. Η γραμμή από το κράτος ήταν καρμπόν σχεδόν για όλους.

Μέσα στην φυλακή ο χρόνος είναι ο χειρότερος εχθρός. Κυρίως όταν είσαι υπόδικος επικρατεί μια μόνιμη αβεβαιότητα καθώς ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις ακριβώς πότε θα αποφυλακιστείς. Αυτή η κατάσταση σίγουρα δημιουργεί ψυχολογική φθορά. Όπως επίσης το να είσαι έγκλειστος μέσα σε ένα κελί 9 τετραγωνικών με τέσσερα άτομα 14 ώρες την ημέρα παρά την θέλησή σου όταν τα κελιά υποτίθεται ότι είναι μόνο για ένα άτομο. Πόσο μάλλον όταν οι σχέσεις συντροφικότητας ή ακόμα και απλά κατανόησης σπανίζουν, όπως και έξω από τα κάγκελα. Βέβαια υπάρχουν πάντα και αυτοί που επιλέγουν μια αξιοπρεπή και αγωνιστική στάση.

Ο εγκλεισμός από μόνος του είναι ένας ψυχολογικός πόλεμος καθημερινός που δέχεσαι από το σύστημα όταν είσαι φυλακή. Μέσα σε όλα αυτά έχεις και τους ανθρωποφύλακες να φέρονται συνήθως απαξιωτικά και ύπουλα στους αγωνιζόμενους κρατούμενους που συμμετέχουν σε αγώνες (απεργίες πείνας, αποχές συσσιτίου, το να διεκδικείς τα έντυπά σου από το καθεστώς λογοκρισίας).Χαρακτηριστικό είναι για παράδειγμα σε μια προηγούμενη αποχή συσσιτίου που είχε γίνει για την δολοφονία του Αλέξη όταν μπήκε ο αρχιφύλακας της πτέρυγας μαζί με άλλους ανθρωποφύλακες και απειλούσαν τους κρατούμενους που συμμετείχαν στην αποχή με πειθαρχικές μεταγωγές.

Γενικότερα επικρατεί ένα κλίμα τρομοκρατίας όταν δεν είσαι υποτακτικός μέσα στο σύστημα σωφρονισμού τους. Ούτως ή άλλως η φυλακή είναι σαν ένα μεγάλο χωνευτήρι ψυχών. Αν είσαι δειλός θα σε αλέσει και θα σε κάνει ακόμα πιο δειλό και υποτακτικό, ενώ αν είσαι σκληρός θα σε κάνει ακόμα πιο σκληρό και ψυχρό άτομο. Το κελί πνίγει τον φυλακισμένο. Έξω στην αυλή της φυλακής πλανιέται η ψευδαίσθηση της ελευθερίας...

Μέσα σε όλα αυτά όμως τίποτα δεν τελειώνει, ο αγώνας συνεχίζεται."


ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΙ
ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΙ


Α.Κυριακόπουλος
Α’ Πτέρυγα
Φυλακές Κορυδαλλού

ΣΑΒΒΑΤΟ 16/05/09 ΧΑΡΙΣΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ στη λαίκή αγορά (ΖΕΦΥΡΟΣ)

Φέρε ότι δε χρησιμοποιείς…
Πάρε ότι χρειάζεσαι…
(ρούχα, βιβλία, είδη σπιτιού, συσκευές.. κτλ)

ΤΟ ΧΑΡΙΣΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΧΩΡΟΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ. ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΑΡΕ-ΔΩΣΕ ΧΩΡΙΣ ΧΡΗΜΑΤΑ. ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΥ ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙ ΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗ ΥΣΤΕΡΙΑ ΤΟΥ ΤΡΙΓΩΝΟΥ ΣΠΙΤΙ-ΔΟΥΛΕΙΑ-ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΑΧΡΗΣΤΑ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΣΙΓΟΥΡΑ ΕΙΝΑΙ ΧΡΗΣΙΜΑ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟΝ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ. ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΧΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΟΥΣ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ. ΤΟΥΣ ΞΑΝΑΔΙΝΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΑΞΙΑ ΧΩΡΙΣ ΧΡΗΜΑΤΑ. Ο ΜΟΝΟΣ ΟΡΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΧΡΗΣΗ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ. ΤΟ ΧΑΡΙΣΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ Ή ΑΔΕΙΑΣΜΑ ΤΗΣ ΝΤΟΥΛΑΠΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΘΗΚΗΣ ΜΑΣ. ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ-ΜΟΡΦΗ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ: ΠΡΟΣΦΕΡΩ ΚΑΙ ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΙ.

• Περιορίζουμε – επισκευάζουμε – επαναχρησιμοποιούμε- ανακυκλώνουμε.


• Αυτοοργανωνόμαστε, επικοινωνούμε, συνδιαμορφώνουμε και συνυπάρχουμε ως άνθρωποι υπεύθυνοι για τους εαυτούς μας.


• Σεβόμαστε κι έτσι προστατεύουμε το περιβάλλον στο οποίο ζούμε, αφού είναι το σπίτι όλων μας.


• Μοιραζόμαστε εμπειρίες, γνώσεις κι εργαλεία για να μη λείπει τίποτα σε κανέναν.


• Μειώνουμε την παραγωγή και την κατανάλωση.


• OXI στη νοοτροπία του καταναλωτή με τις ψεύτικες και περιττές ανάγκες που του δημιουργούν (πλύση εγκεφάλου από: ΜΜΕ, διαφημίσεις, αλόγιστη χρήση τεχνολογίας…κτλ)


• Αποβάλουμε από την καθημερινότητα μας τα προϊόντα των πολυεθνικών (εκμεταλλεύονται ανθρώπους σε άθλιες συνθήκες εργασίας…κτλ)


• ΟΧΙ στο παγκόσμιο μοντέλο αγοράς που μας θέλει θύματα και αποφασίζει τι, που και πώς θα παραχθεί, σε τι είδους επεξεργασία (χημική..) θα υποβληθεί και με ποιο τρόπο θα φτάσει στον τελικό του αποδέκτη με ένα και μόνο κριτήριο, τη μεγιστοποίηση του κέρδους τους.

Με τέτοιους τρόπους είμαστε ικανοί να αντεπεξέλθουμε στις καθημερινές μας ανάγκες με βάση την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια κι απελευθερωνόμαστε…!

ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ

Απειλούν σοβαρά την υγεία μας και το οικοσύστημα (απώλεια της βιοποικιλότητας).
Απειλούν σταδιακά να μας μετατρέψουν σε τέρατα.
Δεν λύνουν το παγκόσμιο πρόβλημα της πείνας, όπως υποστηρίζουν οι δημιουργοί τους.
Δηλητηριάζουν ανεπανόρθωτα τις τροφές.
Τείνουν να αφανίσουν τα πάντα: το υγιές έδαφος, τα ζώα, τους μικροοργανισμούς (αυξημένη χρήση τοξικών ζιζανιοκτόνων), τις παραδοσιακές γνώσεις και καλλιέργειες και κατ’ επέκταση τους ίδιους τους αγρότες.. και τι θα απομείνει τότε;

Μια πράσινη μεταλλαγμένη έρημος.

ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΑ ονομάζονται τα γενετικά τροποποιημένα προϊόντα (ΓΤΠ)
Η Ευρωπαϊκή επιτροπή, ως κοινό μυστικό και βέβαια στο όνομα της Παγκόσμιας Ελεύθερης οικονομίας των κερδοσκόπων, έχει αποφασίσει να προωθήσει τα μεταλλαγμένα, παρά τους τεράστιους κινδύνους που έχουν αποδειχθεί από επιστημονικές έρευνες. Οι πολυεθνικές, οι ΗΠΑ και η Μονσάντο(αμερικανική πολυεθνική που κατασκευάζει το 91% των μεταλλαγμένων σπόρων) ασκούν πιέσεις προς τα όργανα της Ευρωπαϊκής ένωσης, τις κυβερνήσεις, τα υπουργεία, τα επιστημονικά επιτελεία καθώς και τις εταιρείες διακίνησης των αγροχημικών και των καταναλωτικών προϊόντων, φοβούμενες, λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης την απώλεια του κέρδους τους.
Η κατανάλωση μεταλλαγμένων προϊόντων, που αποτελεί πια τον ολοκληρωτικό έλεγχο του τι τρώμε, είναι ένα τεράστιο ρίσκο με τρομερά επικίνδυνες και συγχρόνως μη αναστρέψιμες συνέπειες για την ανθρωπότητα . Ας το σταματήσουμε όσο είναι καιρός..

8-17 Μαϊου

ΑΝΤΙΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟ

ΣΑΒΒΑΤΟ 9/5/09
12:00 παρέμβαση στην Στουρνάρη για το ελεύθερο λογισμικό (sid-away from keyboard)
12:00-17:00 χαριστικό και μεταποιητικό παζάρι ρούχων στον Σπόρο
12:00-17:00 χαριστικό παζάρι και αντικαταναλωτικές δράσεις στην πλ. Μεταμορφώσεως στο Μοσχάτο (Μεσσοποταμία)
14:00 εναλλακτική δόμηση στο πάρκο Ναυαρίνου
17:00 ενημέρωση για την παγκόσμια σύνοδο για το κλίμα-Κοπεγχάγη 2009 στο πάρκο Ναυρίνου (FARMA)
20:00 εναλλακτική κατοίκηση της τρίτης ηλικίας στο πάρκο Ναυαρίνου
21:00 αντί-παζάρι στο στρατόπεδο Μαρκοπούλου στα Χανιά (Πρωτοβουλία Χανιωτών και συνέλευση κατοίκων γειτονιάς)

ΚΥΡΙΑΚΗ 10/5/09
12:00 ποδηλατοπορεία από το Πεδίο του Άρεως. (ΠΟΔΗΛΑΤισσΕΣ)
12:00-18:00 Χαριστικό παζάρι φυτών, παιχνιδιών, ρούχων και γλέντι στο Πάρκο Ναυαρίνου
15:00 εργαστήριο αυτομόρφωσης για τα φωτοβολταϊκά στο πάρκο Ναυρίνου (FARMA)
12:00-15:00 άνοιγμα φύλλου για πίτες στο κηπάκι της Τσαμαδού (Συλλογική κουζίνα)
15:00 εργαστήριο βοτανοθεραπείας στο κηπάκι της Τσαμαδού (ομάδα αυτοδιαχείρισης της υγείας)
ΔΕΥΤΕΡΑ 11/5/09
18:00-22:00 ελεύθερο σεμινάριο κοσμήματος στο χώρο του συν άπειρο (ufu -ελεύθερα σεμινάρια κοσμήματος)
ΤΡΙΤΗ 12/5
18:00 Εργαστήριο πλεξίματος στο πάρκο Ναυαρίνου.
ΤΕΤΑΡΤΗ 13/5/09
14:30-20:00 μαγειρεύουμε και τρώμε στο Αυτόνομο στέκι (Συλλογική κουζίνα)
21:00 προβολή No Ticket Cinema στο Αυτόνομο Στέκι
ΠΕΜΠΤΗ 14/5/09
21:00 Προβολή ταινίας στο Πάρκο Κύπρου και Πατησίων
18:00 DIY συνεργείο ποδηλάτων στο πάρκο Ναυαρίνου
ΣΑΒΒΑΤΟ 16/5/09
12:00 χαριστικό παζάρι στην ΡΟΔΟ στο Ζέφυρο κατάληψη του παλιού κυλικείου
ΚΥΡΙΑΚΗ 17/5/09
12:00 παιδική κουζίνα στην κατάληψη του κτήματος Πραπόπουλου (παιδικό στέκι )

28/4 ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ

Νέα κατασταλτικά μέτρα, κατειλημμένοι χώροι και συλλογικές απαντήσεις

«Επίσης, θα εκπονηθεί σχέδιο κρίσης για γενικευμένη εξέγερση ή κατά μέτωπο σύγκρουση με κουκουλοφόρους» (από άρθρο αστικής εφημερίδας στις 28/03/08, για τα νέα κατασταλτικά μέτρα της ΕΛ.ΑΣ.)

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την πόλη. Όχι, δεν είναι οι δεκάδες χιλιάδες απολύσεις, η τεράστια ποσότητα κοινωνικού πλούτου που μεταφέρεται στις τράπεζες, οι σφαίρες και οι χειροβομβίδες που εκτοξεύονται στα σώματα μας, ο περιβαλλοντικός βιασμός του οικοσυστήματος από το κεφάλαιο. Οι κρατικοί μηχανισμοί προσπαθούν να πείσουν την κοινωνία ότι για την εντεινόμενη ανασφάλεια γύρω από τις ίδιες της συνθήκες της ύπαρξης της, ευθύνεται η κατασκευασμένη από το θέαμα φιγούρα του «κουκουλοφόρου», ενώ ταυτόχρονα στοχοποιούνται οι καταλήψεις δημοσίων και ιδιωτικών κτιρίων ως τόποι τέλεσης εγκλημάτων.

Αναγορεύοντας σε νούμερο ένα εσωτερικό εχθρό τους διαδηλωτές που στέκονται μαχητικά στον δρόμο απέναντι στους δολοφόνους και τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα των καταλήψεων, το κράτος και τα αφεντικά δεν προσπαθούν απλώς να κρύψουν την καταστροφική και εγκληματική φύση τους, που έγινε φανερή κοινωνικά από τις 06/12 κι έπειτα. Επιχειρούν την τρομοκράτηση των πιο ριζοσπαστικών τμημάτων της ελληνικής κοινωνίας (αναρχικός/αντιεξουσιαστικός χώρος, καταλήψεις και αυτοδιαχειριζόμενα στέκια), όντας οι ίδιοι τρομοκρατημένοι από το μέγεθος και την δυναμική της κοινωνικής-ταξικής εξέγερσης του Δεκέμβρη. Η καταστολή είναι η μόνη πρόληψη του συστήματος, μπροστά στην δομική κρίση που αντιμετωπίζει, αφού γνωρίζει ότι η σχεδιαζόμενη μεταφορά του κόστους της κρίσης στις πλάτες των εκμεταλλευόμενων ενέχει τον κίνδυνο ενός ακόμα μεγαλύτερου κι ωριμότερου εξεγερσιακού κινήματος.

Τα τελευταία χρόνια τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα αυξήθηκαν τόσο γεωμετρικά όσο και κοινωνικά, παράλληλα και σε αλληλεπίδραση με τους αγώνες που ξεσπούσαν σε διάφορα πεδία του κοινωνικού και ταξικού ανταγωνισμού (φοιτητικές, μαθητικές καταλήψεις, απεργιακές κινητοποιήσεις για το ασφαλιστικό, περιβαλλοντικοί/ τοπικοί αγώνες, κινητοποιήσεις μεταναστών και κρατουμένων κ.α.). Στα Δεκεμβριανά του 2008 συνενώθηκε ένα πλήθος υποκειμένων που δεν χωρούσαν στο ηττοπαθές πεδίο της διαμεσολάβησης και της αποσπασματικότητας, στο οποίο περιόριζαν τους αγώνες η αριστερά και οι συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες. Μέσα από την φωτιά της εξέγερσης ξεπήδησε ένα πλήθος ριζοσπαστικών κινήσεων σε γειτονιές κι εργασιακούς χώρους, πολλές από τις οποίες εδαφικοποίησαν σε κατειλημμένους χώρους, ένα άλλο μοντέλο οργάνωσης των αναγκών και των αγώνων μας, το οποίο στηρίζεται σε αντιεραρχικές συνελεύσεις, στην αυτενέργεια και την αυτοοργάνωση των ίδιων των δρώντων υποκειμένων, σε αντιεμπορευματικές σχέσεις συντροφικότητας και αλληλεγγύης.

Σε αυτή την τάση κοινωνικής-ταξικής εξάπλωσης και σύνδεσης των αυτοοργανωμένων / κινηματικών (υπο)δομών προσπαθούν να επιτεθούν με τα νέα κατασταλτικά μέτρα που σχεδιάζουν. Στοχοποιούν τις αναρχικές/αντιεξουσιαστικές καταλήψεις για να επιτεθούν συνολικά στις συλλογικότητες που μεταμορφώνουν εγκαταλειμμένους χώρους του αστικού τοπίου, σε δημόσιους χώρους συνεύρεσης και δημιουργίας. Στοχοποιούν τα αυτοδιαχειριζόμενα στέκια των σχολών και το πανεπιστημιακό άσυλο, για να επιτεθούν στην εξάπλωση του κοινωνικού ασύλου πέρα από τα ακαδημαϊκά τείχη, για να προλάβουν το ενδεχόμενο καταλήψεων σε εργασιακούς χώρους. Στοχοποιούν όσους διαδηλωτές χρησιμοποιούν μέσα αυτοπροστασίας και αντιβίας, για να προλάβουν την χρήση τους από ευρύτατα κοινωνικά κομμάτια (όπως έγινε και τον Δεκέμβρη). Φτάνουν στο σημείο να ποινικοποίησουν την εκφορά του κοινωνικά πιο διαδεδομένου συνθήματος (που όλους μας ενώνει), κατασκευάζοντας τις αφορμές με βάση τις οποίες θα εξαπολύουν τις δολοφονικές τους επιθέσεις τα ΜΑΤ, απέναντι σε όσους/ες θα κατέβουν στον δρόμο για να αντισταθούν.

Ενισχυτικά ως προς την νομοθετική θωράκιση των μηχανισμών καταστολής, στέκεται η ιδεολογική καταστολή που εξαπολύουν τα ΜΜΕ. Προσπαθούν να διαχωρίσουν τα αγωνιζόμενα υποκείμενα σε «βίαιους κουκουλοφόρους» και σε «ειρηνικούς διαδηλωτές», σε «κακούς/εγκληματικούς» και «καλούς/κοινωνικά χρήσιμους» κατειλημμένους χώρους, προσπαθούν να διαχωρίσουν τους αναρχικούς/αντιεξουσιαστές από το ευρύτερο κοινωνικό κίνημα στο οποίο συμμετέχουν και συνδιαμορφώνουν. Ο διαχωρισμός και η κατηγοριοποίηση των αγωνιζόμενων, προλειάνει το έδαφος της κατασταλτικής επίθεσης που σχεδιάζουν και εξαπολύουν.

Επιπροσθέτως, η θεαματική προβολή τη καταστολής αναλαμβάνει να αποθαρρύνει κι ένα ποσοστό δυνητικών εχθρών (με συμπληρωματικό στόχο τη πρόκληση απέχθειας όχι γι’ αυτούς που χρησιμοποιούν τα όπλα καταστολής, αλλά για τους δημιουργούς της αταξίας στην πόλη). Οι σύγχρονοι ειδικοί της καταστολής άντλησαν σημαντικά διδάγματα απ’ τα πειράματα συμπεριφοριστών ψυχολόγων των αρχών και μέσων του εικοστού αιώνα. Η δημιουργία μιας ισχυρής τραυματικής ανάμνησης ως συνέπεια μίας αυθόρμητης ή μη πράξης προκαλεί στο άτομο την εγκαθίδρυση μιας λογικά αυθαίρετης σχέσης αιτίου-αποτελέσματος, ερεθίσματος- αντίδρασης· ενός εξαρτημένου αντανακλαστικού. Το δόγμα της μηδενικής ανοχής προσπαθεί να επανεγκαθιδρυθεί ως γενικευμένη συνθήκη στην μητρόπολη, μετά το καίριο πλήγμα που δέχθηκε τον Δεκέμβρη, μέσω αυτής της στρατηγικής. Κάθε πρακτική αντιβίας, κάθε πρόθεση εκφοράς αντισυστημικού λόγου, κάθε αυτοοργανωμένη πρακτική, πρέπει να έχει στο νου της την κατασταλτική συνθήκη που εξαπολύεται εναντίον της.

Μέσα σε αυτήν την συνθήκη, μέσα σε ένα πλέγμα καταστολής που έρχεται να υπερασπιστεί την πασιφανή σαθρότητα και το αδιέξοδο του πολιτικού/ κοινωνικού συστήματος, ο ρόλος που μπορούν να διαδραματίσουν οι καταλήψεις μπορεί να είναι από καίριος ως και καθοριστικός για τη διάρρηξη των κατεστημένων κοινωνικών δομών. Ο χώρος που καταλαμβάνεται αποκτά ζωή, μορφή και περιεχόμενο, έξω από λογικές ιδιοκτησίας, επιχειρώντας να συγκροτήσει μια αντισυστημική νησίδα με προοπτικές εξάπλωσης και διάχυσης στο κοινωνικό όλον. Το εγχείρημα δεν αποζητά μια εσωστρεφή, αυτάρεσκη και εναλλακτική πολιτική οριοθέτηση, αφομοιώσιμη και οριακά επαινετή από το κρατικό κατεστημένο. Αποσκοπεί στην αποδόμηση του κοινωνικοπολιτικού είναι, μέσα από τη μετωπική του σύγκρουση με αυτό και παράλληλα μέσα από την οικοδόμηση της νέας πραγματικότητας. Μια πραγματικότητα που στα θεμέλια της αλληλεγγύης και της αμοιβαιότητας παράγει νέο λόγο και δράση μέσα από αυτοοργανωμένες συνελεύσεις και πολιτικές ζυμώσεις.

Πολιτικές ζυμώσεις που δεν εξαντλούνται ούτε στη μερικότητα των διαμεσολαβημένων διεκδικήσεων, ούτε στην αυτάρκεια των ιδεολογικών περιχαρακώσεων, αλλά βασίζονται στην ανάγκη σύνδεσης των κοινωνικών απαντήσεων με τα συνολικότερα προτάγμάτα που άφησε ο Δεκέμβρης και απαιτεί η οξύτητα της επίθεσης που δέχεται το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας. Τα πάρκινγκ που γίνονται πάρκα, τα άδεια σπίτια που γεμίζουν ζωή, οι λαϊκές συνελεύσεις στις γειτονιές που κοιτάνε τον ορίζοντα πέρα από τα σπίτια τους, οι συλλογικότητες εργαζομένων που σκέφτονται πέρα από τον κλάδο τους. Όλα αυτά τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα χρειάζεται να συντονίσουν τις λέξεις και τις πράξεις τους ενάντια στο άγονο έδαφος των μερικοτήτων, των διαχωρισμών, των ιεραρχήσεων και των πολιτικών στρατηγικών που μηχανορραφουν υπέρ της σταθερότητας του παλαιού κόσμου.

(το κείμενο βασίστηκε πάνω στην εισήγηση για εκδήλωση – συζήτηση στις 26/03 με θέμα «Νέα κατασταλτικά μέτρα, στοχοποίηση καταλήψεων και οι συλλογικές μας απαντήσεις»

Κατάληψη Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά

H Ελλάδα βιώνει μια όξυνση φαινομένων ξενοφοβίας και διακρίσεων, την ίδια στιγμή που δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου η Πολιτεία προσεγγίζει το ζήτημα με στάσεις και αντιλήψεις που κυμαίνονται ανάμεσα στην αδιαφορία και την αναλγησία. Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότερες από τις ποικίλες ευάλωτες κοινωνικές ομάδες που συνήθως πλήττονται από το ρατσισμό βρίσκονται αντιμέτωπες με μια έξαρση προβλημάτων που προέρχεται είτε από τη διαπιστωμένη συσσώρευση θεσμικών ελλειμμάτων είτε από την άσκηση πρακτικών και πολιτικών που έρχονται σε κατάφωρη αντίθεση προς τις αξίες μιας ανεκτικής δημοκρατικής πολυπολιτισμικής κοινωνίας.

Σε ό,τι αφορά τους μετανάστες, πέρα από τα γνωστά προβλήματα ως προς τις δυσκολίες της νομιμοποίησης που συνεχίζουν να διαιωνίζονται, η επικαιρότητα αναδεικνύει με ανάγλυφο τρόπο το απόλυτα αρνητικό κλίμα μέσα στο οποίο υποτίθεται ότι θα λάβει χώρα η περίφημη κοινωνική τους ένταξη, δεδομένου ότι οι νέες ασφαλιστικές ρυθμίσεις πλήττουν καίρια τη δυνατότητα έκδοσης βιβλιαρίου υγείας, διπλασιάζοντας τον αριθμό εργάσιμων ημερών που προαπαιτούνται για να ασκηθεί ένα βασικό κοινωνικό ανθρώπινο δικαίωμα.
H ελληνική κοινωνία έγινε μάρτυρας βάναυσων και σκληρών περιστατικών ωμής ρατσιστικής βίας, με δράστες οργανωμένες συμμορίες ακροδεξιών που πλέον θέτουν στο εγκληματικό τους στόχαστρο ολοένα και σε πιο τακτά διαστήματα ανυπεράσπιστους και αδύναμους οικονομικούς μετανάστες.
Εξάλλου, η απροθυμία της πολιτείας να χαράξει πολιτική συμβατή με το ελληνικό και διεθνές θεσμικό πλαίσιο περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτυπώνεται πολύ εύγλωττα στην περίπτωση της συνεχιζόμενης δυσμενούς μεταχείρισης των Ρομά, δεδομένου ότι πολυπληθείς ομάδες χιλιάδων πολιτών βιώνουν μέγιστο στεγαστικό και εκπαιδευτικό αποκλεισμό, διωγμένοι σε συστηματική βάση από τοπικές κοινωνίες αλλά και «ευυπόληπτους» κατά τα άλλα άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Σε ό,τι αφορά τις ποικιλόμορφες διακρίσεις για λόγους εθνικής ή φυλετικής καταγωγής, θρησκευτικών πεποιθήσεων, ηλικίας, αναπηρίας και σεξουαλικού προσανατολισμού, η εποπτεία της καταπολέμησής τους στον εργασιακό και στον ευρύτερο ιδιωτικό τομέα έχει ανατεθεί από την πολιτεία σε Φορείς που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να ασκούν τι αρμοδιότητες τους κατά τρόπο ανεξάρτητο, δηλαδή τα όργανα τους δεν έχουν λειτουργική και προσωπική ανεξαρτησία, όπως ρητά απαιτούν οι σχετικές Οδηγίες της Ε.Ε.
Παράλληλα, η εμπορία ανθρώπων με σκοπό τη σεξουαλική ή την εργασιακή εκμετάλλευση (trafficking) εξακολουθεί να πλήττει κυρίως γυναίκες και νέα κορίτσια που έρχονται από φτωχές περιοχές ρημαγμένων χωρών, που παραπλανούνται με ψευδείς υποσχέσεις για μια καλύτερη ζωή στην Ελλάδα ή αλλού, και στη συνέχεια δέχονται απειλές και βία για να εργαστούν στην βιομηχανία του σεξ παραδίδοντας όλα τα χρήματα και έγγραφά τους στους διακινητές. Συχνά ‘συναινούν’ σε αυτό μέσα σ’ ένα καθεστώς έντονης βίας και φόβου.
H γενική κατάσταση παραμένει απογοητευτική σε ό,τι αφορά τα θεσμικά προβλήματα αλλά και τις απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης και στέγασης των αιτούντων άσυλο. Συγκεκριμένα, πληθαίνουν οι καταγγελίες για άτυπες επαναπροωθήσεις σε σημεία εισόδου (Έβρος και Βόρειο Αιγαίο), ενώ αιτήσεις ασύλου είτε απορρίπτονται αβασάνιστα είτε καθυστερεί η παραλαβή τους από τις αστυνομικές αρχές. Ειδικότερα, η εκτεταμένη πρακτική της τρίμηνης κράτησης αλλοδαπών που έχουν υποβάλει αίτημα ασύλου είναι αμφίβολης νομιμότητας όταν δεν εξειδικεύονται οι λόγοι που την επιβάλουν, δεδομένου ότι η απέλαση αναστέλλεται κατά την διαδικασία εξέτασης του αιτήματος ασύλου. Επίσης είναι προβληματική η εξάντληση του τριμήνου στις περιπτώσεις που διαπιστώνεται αδυναμία απέλασης για υποκειμενικούς λόγους (μη δυνατότητα χορήγησης ταξιδιωτικών εγγράφων) ή και για αντικειμενικούς (ανέφικτη επιστροφή στην χώρα προέλευσης).
Ανάλογες είναι, τέλος, οι εξελίξεις και σε ομάδες με τα προβλήματα των οποίων αποφεύγει επιμελώς να ασχοληθεί η πλειονότητα των ΜΜΕ. Έτσι, ο ρατσισμός απέναντι σε ομοφυλόφιλους, λεσβίες, τρανσέξουαλ και αμφιφυλόφιλους αντανακλά το περιορισμένο επίπεδο γνώσεων μεγάλης μερίδας της ελληνικής κοινωνίας στα θέματα αυτά, καθώς απουσιάζει ακόμη και η ύπαρξη συναφών εξειδικευμένων κοινωνιολογικών Σπουδών σε επίπεδο ΑΕΙ και ΤΕΙ, παρά το σχετικά έντονο ενδιαφέρον της πανεπιστημιακής κοινότητας. πιπλέον, ομάδες που με βάση τον αυτοπροσδιορισμό δηλώνουν εθνική ταυτότητα διαφορετική από την ελληνική στερούνται δικαιωμάτων που προβλέπει η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και που έχει ρητά αναγνωρίσει για λογαριασμό τους το Δικαστήριο του Στρασβούργου (π.χ. περιορισμοί στην ίδρυση σωματείων και στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι).

O ρατσισμός δεν είναι φαινόμενο μετέωρο και ανεξάρτητο από οικονομικές παραγωγικές σχέσεις, ούτε οφείλεται δήθεν σε έλλειψη παιδείας και άλλα τέτοια αστεία τα οποία υποστηρίζουν αρκετοί.

Ο ρατσισμός (racism) είναι το δόγμα που εξαπλώνεται έχοντας συγκεκριμένα γνωρίσματα (εθνικά, θρησκευτικά, πολιτιστικά κ.λπ.) προκειμένου ν΄ αναγάγει μια ομάδα (κοινωνική, φυλετική, θρησκευτική), ως υπέρτερη άλλων.

Οι καιροί όμως αλλάζουν και δυστυχώς η έννοια του ρατσισμού μεταλλάσσεται και διευρύνεται τόσο πολύ που η καθημερινότητα μας έχει γεμίσει ασφυκτικά με ανεγκέφαλους!

Για το δικαίωμα στην παραμονή,
Την ελευθερία στην μετακίνηση
Η Ελλάδα από χώρα εξαγωγής μεταναστών, τα τελευταία χρόνια αποτελεί χώρα υποδοχής μεγάλου αριθμού ανθρώπων, που πάνω από όλα ψάχνουν μια καλύτερη μοίρα. Οι μετανάστες δεν είναι ένα ακόμα γρανάζι της οικονομικής μας ανάπτυξης. Το ελληνικό κράτος συνεχίζει να καταδικάζει τους μετανάστες στην παρανομία: Μετά την τελευταία διαδικασία νομιμοποίησής τους, υπάρχουν ακόμα μετανάστες που έκαναν την αίτηση, πλήρωσαν τα ένσημα και περιμένουν ακόμα για να πάρουν την πρώτη άδεια παραμονής – η οποία ως συνήθως έχει ήδη λήξει!
Για το δικαίωμα στην ζωή,
Την ελευθερία στην έκφραση
Κοινωνικές ομάδες με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά (άτομα με ειδικές ανάγκες, ηλικιωμένοι, άνεργοι, ομοφυλόφιλοι, , …) χαρακτηρίζονται μη παραγωγικοί ή «επικίνδυνοι», τοποθετώντας τους στο περιθώριο. Όμως η κοινωνία μας είναι αυτή που νοσεί, ορίζοντας το διαφορετικό ως κάτι το επιβλαβές.
O ρατσισμός δεν είναι φαινόμενο μετέωρο και ανεξάρτητο από οικονομικές παραγωγικές σχέσεις, ούτε οφείλεται δήθεν σε έλλειψη παιδείας και άλλα τέτοια αστεία, τα οποία υποστηρίζουν αρκετοί.

Ρατσισμός είναι ο πολιτισμός των ηλιθίων!

Το πιστότερο σκυλί του συστήματος

Αφορμή η Αντιφασιστική Πορεία στις 2 Φεβρουαρίου 2008.Σκοπός των αντιφασιστών ήταν να φτάσουν στην πλατεία Κολοκοτρώνη, προκειμένου να ματαιώσουν τη συγκέντρωση μελών της «Χρυσής Αυγής», που είχε προγραμματιστεί με αφορμή τα 12 χρόνια από την κρίση στα Ίμια Ουσιαστικά να πραγματοποιήσουν αντιφασιστική αντιδιαδήλωση, με αφορμή και τις τελευταίες δολοφονικές φασιστικές επιθέσεις σε βάρος μεταναστών και μελών αντιφασιστικών οργανώσεων. Αστυνομικοί και ΜΑΤ συναντήθηκαν στο άγαλμα του Κολοκοτρώνη και εφάρμοσαν κοινό σχέδιο δράσης. Πρώτη γραμμή οι Χρυσαυγίτες και δεύτερη τα ΜΑΤ:



















«Για τους Χρυσαυγίτες ο αστυνομικός είναι πρόσωπο ιερό. Απόδειξη πως ποτέ δεν έχουν επιτεθεί σε ένστολο», λέει στα «ΝΕΑ» ανώτερος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. Στο αποκορύφωμα της «συνεργασίας» τους, στις αρχές μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του '90, οι αστυνομικοί προμήθευαν με κλομπ και ασυρμάτους τους Χρυσαυγίτες, τους οποίους βάφτιζαν «αγανακτισμένους πολίτες». Τότε ήταν που έδρασε η ομάδα του «Περίανδρου», που συγκέντρωνε «αγανακτισμένους πολίτες» εκεί όπου γίνονταν συγκεντρώσεις αντιεξουσιαστών και στη συνέχεια αναλάμβαναν «δράση» εις βάρος τους.
Από την πλευρά του ο Ηλίας Κασσιδιάρης, μέλος της Χρυσής Αυγής, καταγγέλλει την οργανωμένη δράση των κουκουλοφόρων, οι οποίοι- όπως λέει- πήγαν στην Πλατεία Κλαυθμώνος εφοδιασμένοι με τσεκούρια, λοστούς και πριόνια για να αντιμετωπίσουν Χρυσαυγίτες και Αστυνομία. Ωστόσο αναφέρεται προκλητικά στον σοβαρό τραυματισμό ενός διαδηλωτή, λέγοντας πως «πρόκειται απλώς για έναν Αλβανό»!


Η Χρυσή Αυγή διαχρονικά έχει ρίζες μέσα στην αστυνομία και κυρίως στις ομάδες καταστολής, όπως στα ΜΑΤ. Ο ρόλος της Χ.Α. είναι σταθερός: η διατήρηση μιας συστημικής κατάστασης που στηρίζεται στο φόβο της καταστολής. Τα παραδείγματα είναι αρκετά, όπως η παρέμβαση Χρυσαυγιτών στη φιλοσοφική σχολή στη Θεσσαλονίκη το Δεκέμβρη του 2008, με σκοπό να πετύχουν όσα τα ΜΑΤ δε μπορούσαν λόγω ασύλου.


















Η συνεργασία τους δεν περιορίζεται μόνο στην κοινή δράση αλλά και στην προβοκάτσια εναντίον αναρχικών. Αρκετές φορές έχουν συλληφθεί χρυσαυγίτες και ασφαλίτες οι οποίοι συμμετείχαν σε πορείες αναρχικών δημιουργώντας μπάχαλα ώστε να δυσφημίσουν τον αντιεξουσιαστικό αγώνα.



















Για το τέλος ένα χαρακτηριστικό λήμμα απ' το αντιλεξικό που δημοσίευσαν αντιεξουσιαστές μετά τα γεγονότα στο αντιφασιστικό φεστιβάλ πριν από περίπου ένα χρόνο:

"ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ: Έλληνες νεοναζί. Δουλειά τους είναι να φτάσουν την ελλάδα στα φυσικά της σύνορα, τον αστερισμό της Ανδρομέδας, εξολοθρεύοντας στην πορεία τους ότι έχει άλλο χρώμα, εθνικότητα, θρησκεία, κούρεμα, σεξουαλικές προτιμήσεις, γνώμη, πλανητική καταγωγή... Επίσης δουλειά τους είναι οι επιθέσεις, με μαχαίρια και ρόπαλα συνήθως, εναντίον μεταναστών, αναρχικών, αριστερών, κατώτερων όντων τέλος πάντων. Φιλοδοξούν κάποτε να πάρουν από τους μπάτσους την θέση του πιστότερου σκυλιού των αφεντικών.

Το Σάββατο λοιπόν οι χρυσαυγίτες θέλησαν να παρελάσουν στο κέντρο της Αθήνας, διαμαρτυρόμενοι που το 1996 τα ντόπια αφεντικά δεν ξεκίνησαν πόλεμο με τα αφεντικά της τουρκίας. Τα ντόπια αφεντικά όχι μόνο δεν ενοχλήθηκαν, αλλά έστειλαν και τους μπάτσους να κυκλώσουν και να προστατεύσουν τους 50-100 ναζίδες. Γιατί μια παρέλαση ναζί έχει πάντα πολλαπλά οφέλη για τ’ αφεντικά. Υπάρχει π. χ. πάντα μια καλή περίπτωση να τρομοκρατήσουν έναν αριθμό μεταναστών και εσωτερικών εχθρών που θα κρατήσουν το κεφάλι (και τις απαιτήσεις τους) χαμηλά. Αν μάλιστα μαχαίρωναν και ξυλοκοπούσαν μερικούς (όπως στις πρόσφατες οργανωμένες επιθέσεις σε πακιστανούς μετανάστες στο Αιγάλεω και στο Ρέντη) τόσο το καλύτερο! Καλοί-χρυσοί οι μπάτσοι για να σκορπάνε τον τρόμο στους καταπιεσμένους, αλλά πρέπει να δρουν με μια κάποια επίφαση νομιμότητας. Οι νεοναζί όχι."

Μετά από την συνάντηση που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 12/03/09 ενημερώνουμε ότι ο χώρος του Παλιού Κυλικείου είναι ανοιχτός για οποιονδήποτε έχει ως στόχο την δημιουργία ,με όποιον τρόπο αυτή εκφράζεται, χωρίς βέβαια την πολιτική ομπρέλα των παρατάξεων που στόχο έχει την προπαγάνδιση των πολιτικών θέσεων που αυτές πρεσβεύουν

Στο χώρο του Παλιού Κυλικείου ο καθένας εκπροσωπεί τον εαυτό του. Στο χώρο στεγάζονται και λειτουργούν οι ομάδες του ραδιοφωνικού και της κινηματογραφικής και φυσικά ο χώρος είναι ανοιχτός σε οποιαδήποτε ομάδα του πανεπιστημίου που έχει ως στόχο τον πολιτισμό και την δημιουργική έκφραση.

Ο χώρος του παλιού κυλικείου θα είναι ανοιχτός για την πραγματοποίηση τον εργασιών για την επαναλειτουργία του ρ/σ του πανεπιστημίου αιγαίου με ότι συνεπάγεται αυτό.
Μετά από απόφαση της γενικής συνέλευσης ,η οποία διαχειρίζεται το χώρο του παλιού κυλικείου ,δεν θεωρούμε απαραίτητη την διαμόρφωση του χώρου για την στέγαση των φοιτητικών συλλόγων καθώς κρίνουμε ότι οι σύλλογοι δεν λειτουργούν . Η παραχώρηση ενός χώρου στους φοιτητικούς συλλόγους προϋποθέτει την λειτουργία των συλλόγων.

Δεν λειτουργούν για τους παρακάτω λόγους:
-απουσία γενικών συνελεύσεων
-παρεμπόδιση λειτουργίας φοιτητικών ομάδων
-παρεμπόδιση χρήσης του παλιού κυλικείου (με αποτέλεσμα να χαθεί το κονδύλι για την διαμόρφωση του χώρου ) κλπ.


Ο χώρος θα συνεχίσει να λειτουργεί προσφέροντας στον φοιτητικό κόσμο καθώς και στην τοπική κοινωνία και φυσικά είναι ανοιχτός σε όποιον διατίθεται να παραχωρήσει το χρόνο του και τις γνώσεις του προσφέροντας δωρεάν μαθήματα.

O χώρος είναι ανοιχτός για την πραγματοποίηση εκθέσεων ,πολιτιστικών δραστηριοτήτων καθώς και σε περιβαλλοντικές συλλογικότητες.


ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ

Στη σημερινή κοινωνία, όπου το ισχύον σύστημα καταστέλλει κάθε αυθόρμητη πρωτοβουλία που στόχο έχει να φέρει κοντά τους ανθρώπους (ανθρώπινη επικοινωνία, κοινωνικοποίηση), oι δραστηριότητες που δεν πραγματοποιούνται με όρους κέρδους απειλούν τα θεμέλια του συστήματος, το οποίο στηρίζει την ύπαρξη του στην μεσολάβηση του χρήματος(συνεπώς και του κέρδους) ανάμεσα σε κάθε μορφή ανθρώπινης σχέσης. Ως συνέπεια αυτής της κερδοσκοπικής τακτικής επιβάλλονται τα όρια της ελευθερίας. Κάποιοι θεωρούν ότι πρέπει να μας αντιπροσωπεύουν και να ορίζουν τις επιλογές μας, σύμφωνα με τις οποίες θα πρέπει να προσαρμόζεται κι ο τρόπος ζωής. Το σύστημα των εκλογών είναι αυτό που στην ουσία αναδεικνύει τους εξουσιαστές μας. Δημιουργεί και νομιμοποιεί την ανισότητα, αυταπατώντας τον άνθρωπο ότι συμμετέχει στην διακυβέρνηση του κράτους με τον να ασκεί τα "δημοκρατικά" του καθήκοντα ψηφίζοντας μια φορά στα 4 χρόνια τον νταβατζή του. Ποιοι είναι όλοι αυτοί οι επαγγελματίες πολιτικοί που αυτοπαρουσιάζονται ως αυθεντίες για το καθετί γύρω μας αλλά στην πραγματικότητα δεν ξέρουν τίποτα για μας και για τα προβλήματα που μας αφορούν;

Όντας άνθρωποι με κοινωνικές, οικολογικές, πολιτικές και πολιτιστικές ανησυχίες, νιώθουμε την ανάγκη να πάρουμε θέση σε ζητήματα της καθημερινότητάς που μας απασχολούν, δημιουργώντας τους δικούς μας όρους με βάση τα ενδιαφέροντα μας. Αυτά που είμαστε είναι αυτά που κάνουμε συμπράττοντας και συναποφασίζοντας. Το σύστημα εκπροσωπεί αυτούς που ωφελούνται από αυτό και τους υπόλοιπους τους εγκλωβίζει σ έναν συγκεκριμένο πλαίσιο συμπεριφοράς αποκλείοντας και περιθωριοποιώντας την διαφορετικότητα. Μας επιβάλλεται χωρίς την θέληση μας. Καταστέλλει τον αυθορμητισμό, κατασκευάζει πλασματικές ανάγκες(αλόγιστος καταναλωτισμός). Διαφωνούμε με το τρόπο που λειτουργεί το σύστημα. Ο καθένας μας μέσω της αυτοοργάνωσης είναι ικανός να αποφασίζει για τον εαυτό του και να μπορεί να διαχειρίζεται την ζωή του. Συγκεκριμένα στο πανεπιστήμιο οι συνελεύσεις διεξάγονται με έναν τρόπο προτετελεσμένο, που απλά καλούμαστε να ψηφίσουμε. Ο τρόπος ο δικός μας είναι η συνδιαμόρφωση,και η εστίαση σε ουσιαστικά προβλήματα, τα οποία θέτουμε και συζητάμε όλοι, συναποφασίζουμε και δρούμε αναλόγως.

Κάνουμε κατάληψη του χώρου του Παλιού Κυλικείου, με σκοπό να απελευθερωθούν χώροι από την ιδιοκτησιακή συμπεριφορά που χαρακτηρίζει τα κόμματα και τις παρατάξεις με τους εκπροσώπους τους στο πανεπιστήμιο αλλά κι έξω από αυτό. Ο άνθρωπος χρειάζεται χώρους κοινωνικοποίησης για να συζητήσει, να συναποφασίσει, να συνδιαμορφώσει ελεύθερος. Ο χώρος αυτός (Παλιό κυλικείο) δε λειτουργούσε, παρέμενε άδειος κι εγκαταλελειμμένος , βυθισμένος σε αδράνεια. Οι φοιτητικές παρατάξεις, άλλες σκόπιμα και άλλες απλά απαθείς συνέδραμαν στην "απραξία" του χώρου, μέχρι που κάποιοι φοιτητές συνεπικουρούμενοι αργότερα και από πολίτες είχαν την διάθεση να τον ξαναζωντανέψουν. Με το σκεπτικό αυτό, τον απελευθερώσαμε.

Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε πράξη δεν είναι άλλο από την ελεύθερη χρήση των χώρων του Πανεπιστημίου δείχνοντας ταυτόχρονα ότι πολλοί δημόσιοι χώροι θα έπρεπε να είναι ανοιχτοί και άμεσα αξιοποιήσιμοι από τους "απλούς" ανθρώπους. Άμεσα χρησιμοποιούμενοι για τις ανάγκες συνεύρεσης κι έκφρασης του κόσμου και βέβαια της επικοινωνίας. Έτσι και στο πανεπιστήμιο οι δημόσιοι χώροι παραμένουν νεκροί και αδρανείς. Μέσω της κατάληψης του Παλιού Κυλικείου και της "άμεσης" μετατροπής του σε έναν Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό χώρο, στην ουσία προσπαθούμε να κάνουμε πράξη αυτά που διεκδικούμε για ολόκληρο το πανεπιστήμιο. Δε διεκδικούμε απλά μία αίθουσα, όπως κάποιοι ισχυρίστηκαν, αλλά έναν ελεύθερο κοινωνικό χώρο όπου "μέσα" του θα μπορούν να εκφραστούν άμεσα, τμήματα της κοινωνίας που αυτή την στιγμή βρίσκονται αποκλεισμένα και ουσιαστικά άφωνα και αδρανή από τις καθεστωτικές- ιεραρχικές διαδικασίες που επικρατούν στους περισσότερους κοινωνικούς χώρους. Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου αποτελεί ένα από τα πρώτα θύματα της συνεχιζόμενης υποβάθμισης της Παιδείας που συνιστούν

• η υποχρηματοδότηση και κακοδιαχείριση των οικονομικών πόρων.
• η υποστελέχωση και υπολειτουργία των υπηρεσιών υποστήριξης (γραμματειών, βιβλιοθηκών ..κτλ.).
• και κυρίως η ανευθυνότητα και η εξυπηρέτηση αυτοσκοπών, εκπροσώπων του συλλόγου.

Ως αποτέλεσμα, απειλείται σταδιακά η ίδια η υπόσταση του πανεπιστημίου μας
( Ήδη σχολές έχουν βγει από το μηχανογραφικό).
*Να σημειωθεί ότι τμήματα εκτός μηχανογραφικού τέθηκαν ήδη και σε άλλα πανεπιστήμια όπως το παιδαγωγικό της Θεσσαλονίκης!
Ένα μεγάλης σημασίας πρόβλημα που έχει προκύψει εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα και που η ανεπαρκής επιμονή από τους αρμόδιους - εκπροσώπους για την επίλυσή του οδήγησε στο σημερινό αδιέξοδο, είναι το Κτιριακό. Το Πανεπιστήμιό μας στερείται χώρους, ενώ την ίδια στιγμή έκταση που ανήκει σε αυτό, στέγαζε στρατιωτική μονάδα (...παρόλο που το νησί είναι κατακλυσμένο από στρατόπεδα!) Το επείγον δεν είναι η στέγαση ούτε των γραφείων του φοιτητικού συλλόγου, ούτε εκείνη των φοιτητικών πολιτιστικών δραστηριοτήτων μέσα σε ένα χώρο που στο κάτω - κάτω καμία λύση δε θα φέρουν στη γενικευμένη παρακμή χωρίς την άμεση δράση των φοιτητών στην πράξη.

Ελάτε στο Κυλικείο να γνωρίσετε το νέο χώρο, τις δυνατότητές του, να δημιουργήσετε, να συνδιαμορφώσετε, να παρακολουθήσετε τα μαθήματα που προσφέρονται αλλά και να συνδράμετε οι ίδιοι στη διαμόρφωση της πραγματικής ζωής του καθενός μας.

Στο χώρο προσφέρεται ένα εβδομαδιαίο πρόγραμμα με δραστηριότητες και μαθήματα, ανοιχτές συζητήσεις με θεματικές, (καλέσματα στη βάση της συνδιαμόρφωσης),δράσεις και άμεση επαφή με την ευρύτερη κοινωνία και τα προβλήματά της. Τα θέματα τα ορίζουμε όλοι εμείς γιατί είμαστε οι ειδικοί για τη ζωή μας.

* Είναι λογικό ότι κάποιοι βιάστηκαν να κατηγορήσουν την ελεύθερη έκφραση γιατί μέσω αυτής διεκδικείς και η διεκδίκηση των δικαιωμάτων έρχεται πάντοτε και ιστορικά αντιμέτωπη με τα συμφέροντα (οικονομικά, κομματικά).


ΣΚΟΠΟΣ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΤΡΟΠΟΣ Η ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ
ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ
"ΠΑΛΙΟ ΚΥΛΙΚΕΙΟ"

Εδώ και δύο εβδομάδες το Παλιό Κυλικείο του Πανεπιστημίου Αιγαίου στη Ρόδο τελεί υπό κατάληψη. Το κτίριο προοριζόταν να στεγάσει τον φοιτητικό σύλλογο και τις ανεξάρτητες ομάδες [ραδιοφωνικό σταθμό και κινηματογραφική] του Πανεπιστημίου.

Ο “φοιτητικός” σύλλογος, με τον κομματικό χαρακτήρα που του έχουν προσδώσει οι παρατάξεις οι οποίες λειτουργούν μέσα στο χώρο του πανεπιστημίου ως μικρά μαγαζάκια, δεν αποτελεί πια θεσμικό όργανο με σκοπό την προάσπιση των φοιτητών και της ελεύθερης έκφρασης. Αντίθετα λειτουργεί ως μηχανισμός καταστολής κάθε ανεξάρτητης, δημιουργικής δραστηριότητας επιβάλλοντας την κατευθυντήρια κομματική τους ΓΡΑΜΜΗ. Το μόνο μέλημα της είναι η απολιτικοποίηση και εμπορευματοποίηση του Πανεπιστημιακού χώρου καθώς και η αποξένωση των φοιτητών από τα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία. Διανύουμε μια περίοδο αποσύνθεσης της συλλογικής δύναμης των φοιτητών καθοδηγούμενη από μια νοοτροπία η οποία ορίζει ότι είμαστε ανίκανοι να αντιδράσουμε σε όλα αυτά που μας καταπιέζουν και που καταπατούν τα δικαιώματα μας.

Αποτέλεσμα όλης αυτής της κατάστασης είναι να βρισκόμαστε προ τετελεσμένων γεγονότων και όχι της άμεσης αντίδρασης. Δες:

• Συγγράμματα [κατάργηση της δωρεάν παιδείας]
• κακοδιαχείριση οικονομικών πόρων,
• υπολειτουργία διοικητικών υπηρεσιών, [γραμματεία, βιβλιοθήκη κλπ]
• κλείσιμο τμημάτων χρηματοδοτούμενα από το ΕΠΕΑΕΚ [όπως το τμήμα Μεσογειακών Σπουδών]
• Κτλ κτλ

Τους συμφέρει οι φοιτητές να μην δρουν.

Νοιάζονται μόνο για τους εαυτούς τους και για την προπαγάνδιση της κομματικής τους ιδιότητας.

Το Πανεπιστήμιο αποτελεί μικρογραφία της κοινωνίας και δεν μπορούμε να την αποσυνδέουμε από αυτήν.

Το Παλιό κυλικείο από τον Σεπτέμβρη του 2008 στέκει εκεί, ουσιαστικά εγκαταλελειμμένο και ανεκμετάλλευτο, έρμαιο του γραφειοκρατικού μηχανισμού που μποϋκοτάρει πάντα κάθε ελεύθερη δραστηριότητα. Με πρωτοβουλία ανεξάρτητων φοιτητών, που ως μέλημα τους ήταν η αξιοποίηση του χώρου, το παλιό κυλικείο άρχισε ουσιαστικά να λειτουργεί συσπειρώνοντας κόσμο τόσο από το πανεπιστήμιο όσο και από την ευρύτερη τοπική κοινωνία. Έπειτα από 2 ανοιχτές συνελεύσεις που πραγματοποιήθηκαν διαμορφώθηκε ομόφωνα:

• ο ελεύθερος και κοινωνικός χαρακτήρας του χώρου,
• η αντιεμπορευματική λειτουργία χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες και ιδιοτέλειες,
• η αυτοοργάνωση και αυτοδιαχείριση
• ο αντιιεραρχικός χαρακτήρας
• η συλλογικότητα ως κινητήρια δύναμη

Το Παλιό κυλικείο ανήκει σε όλους αυτούς που θέλουν να εκφράζονται ελεύθερα και δεν φοβούνται να εναντιώνονται σε κάθε τι που θίγει τα δικαιώματα τους. Αποδεσμεύεται από την καθαρά Πανεπιστημιακή του χρήση και μετατρέπεται σε έναν ελεύθερο κοινωνικό χώρο.

Στο χώρο του Παλιού Κυλικείου πραγματοποιείται ανοιχτή συνέλευση κάθε Παρασκευή. Ήδη άρχισαν να λειτουργούν ομάδες χορού, θεάτρου, κινηματογραφική, ζογκλερικών, μουσικής, εργαστήρι ποίησης και προσωπικής έκφρασης καθώς και μαθήματα νοηματικής. Κάθε Σάββατο πραγματοποιείται ποδηλατοπορεία.

Μην ψάχνετε να δώσετε άλλη μια πολιτική ταμπέλα, γιατί πολιτική είναι η δράση μας!

Σκοπός η ελευθερία.

Τρόπος η αυτοοργάνωση!

Προκήρυξη Ελευθερίας

Τη στιγμή που το βλέμμα της μοναξιάς περιπλανιέται στα μονοπάτια της απομόνωσης η συλλογική αντίσταση και δράση είναι αυτή που θα ξαναχαράξει την ανθρώπινη ελευθερία και αξιοπρέπεια.

Πρώτα πρέπει να βρεθούμε όλοι μαζί για να καταλάβουμε τη συλλογική μας δύναμη...



ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, ΩΡΑ 20:00, στο Παλιό Κυλικείο



ΣΚΟΠΟΣ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΤΡΟΠΟΣ Η ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ
ΠΑΛΙΟ ΚΥΛΙΚΕΙΟ